Blog

MAK 4 Irena Bajerska

1999-Irena-BajerskaGościem kolejnego z cyklu wykładów Mistrzowie Architektury Krajobrazu będzie

architekt krajobrazu Irena Bajerska

Wybitna projektantka, autorka wielu ogrodów, terenów rekreacyjnych i przestrzeni publicznych.  Projektantka słynnego zielonego dachu Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego.

Zapraszamy dnia 17. 04. 2018 o godz. 18:00 do Pauzy-In-Garden w Krakowie

DSC_0003_2

Irena Bajerska jest absolwentką Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, gdzie uzyskała dyplom architekta krajobrazu. Pracę zawodową rozpoczęła w Biurze Projektowo-Badawczym  Budownictwa Ogólnego w Miastoprojekcie. W 1990 r. kontynuowała działalność w prywatnej Pracowni Architektury Krajobrazu Park. Ma w swej karierze również okres związany z edukacją. W latach 1991- 2012 uczyła na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Architektury.

Jej aktywność projektowa została uhonorowana wieloma nagrodami i wyróżnieniami. Wygłaszała wykłady w kraju i za granicą opowiadając o swym doświadczeniu zawodowym.  Irena Bajerska znalazła się w gronie 100 kobiet najbardziej znaczących dla światowego designu – MoMoWo • 100 WORKS IN 100 YEARS • EUROPEAN WOMEN IN ARCHITECTURE & DESIGN (1918•2018).

Jej główna aktywność wiązała się z projektowaniem i realizacją obiektów architektury krajobrazu w postaci ogrodów i zielonych przestrzeni publicznych. Prace projektowe można podzielić na trzy kategorie: tereny mieszkaniowe, tereny publiczne, otoczenie szkół i place zabaw oraz cmentarze.

Wśród najważniejszych realizacji znalazły się:

Osiedla mieszkaniowe i zespoły budynków mieszkalnych:

Ursynów Północny,
Wyżyny Zachodnie,
ul Hoża/ ul. Poznańska wraz z ogrodem na dachu,
Al. KEN strona wschodnia wraz z ogrodami na dachach parkingów,
ul. Przy Bażantarni wraz z ogrodami na parkingu podziemnym,
ul. Marii Kazimiery,
Zespoły budynków mieszkaniowych TBS w Gliwicach,
Zespoły budynków mieszkaniowych TBS w Nowym Dworze Mazowieckim oraz w Wołominie.

Tereny publiczne

Biblioteka Uniwersytecka BUW – ogród na dachu i otaczającym terenie,
Kompleks Urbanistyczny i Siedziba Sądu Najwyższego w Warszawie – Plac Krasińskich,
Siedziba Trybunału Konstytucyjnego – Al. Szucha,
Ratusz na Targówku,
Ratusz w Legionowie,
Ogrodzenie Sejmu w Warszawie od strony wschodniej.

Cmentarz południowy w Antoninie

Szkoły i place zabaw

Szkoły podstawowe na terenie Ursynowa Północnego,
Szkoła podstawowa z przedszkolem w Wołominie
Plac zabaw przy ul. Surowieckiego,
Tereny rekreacyjne i parkowe na Ursynowie Północnym,

BUW1
ogrody Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego, fot. A. Bajerski

BUW2BUW3BUW4BUW5

 

 

Reklamy

MAK 3 Włodzimierz Gruszczyński we wspomnieniach prof. Wojciecha Kosińskiego

 

W czwartkowy wieczór w gościnnej Pauzie-In-Garden mieliśmy okazję wysłuchać fenomenalnego wykładu

prof. Wojciecha Kosińskiego

zatytułowanego: PROFESOR GRUSZCZYŃSKI – GURU CZY GENIUSZ

23561521_453742398353964_641573701419530877_n

Profesor Gruszczyński, bohater wykładu, to osobowość niezwykła o ciekawym życiorysie. Urodził się w r. 1906 w Krakowie i był z nim związany przez całe życie. Pochodził z rodziny artystycznej, w domu odebrał staranne wykształcenie, np. muzykę i język francuski. Uprawiał turystykę oraz sporty przestrzenne związane z wodą i górami. Jego matura zbiegła się z utworzeniem przez rektora ASP, wielkiego architekta prof. Adolfa Szyszko-Bohusza – Wydziału Architektury w ASP, na który wstąpił W. Gruszczyński i ukończył z tytułem artysty architekta. Studia techniczne odbył na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, gdzie uzyskał tytuł magistra inżyniera architekta. W czasie studiów i później przez całe życie silnie fascynował się oraz inspirował polskim malarstwem i rysunkiem krajobrazowym takich mistrzów jak Stanisław Wyspiański, Leon Wyczółkowski, Jacek i Rafał Malczewscy, Stanisław Noakowski, a wśród zagranicznych artystów nowoczesnych – dynamiczny, też inspirujący go Hans Hartung. Po studiach realizował wraz z bratem inżynierem kilka pięknych kościołów w Polsce południowej, w stylu neo-historycznym. II wojnę światową spędził w Zakopanem, w kręgu patriotycznego podziemia, kurierów AK, taterników oraz ukrywającej się inteligencji wielkomiejskiej; uczył w Szkole Rzemiosł Drzewnych. Po wojnie został w Krakowie jednym z założycieli Wydziału Architektury, najpierw w AGH, następnie w Politechnice, był kierownikiem Katedry Projektowania Architektury w Krajobrazie. Przygotował doktorat pod patronatem ówczesnego Dziekana WA prof. A. Szyszko-Bohusza nt. nowoczesnej architektury regionalnej, ale po dramatycznej śmierci promotora porzucił ten zamiar. W okresie socrealizmu zajmował się i nauczał polskiej architektury regionalnej, aby uniknąć komunistycznego nacisku ideowego. Po „odwilży” politycznej (1956) powiązał doświadczenia regionalistyczne z dynamicznym modernizmem. Preferował szklano-stalowy minimalizm Miesa van der Rohe w porównaniu z betonową rzeźbiarskością Corbusiera; który jednak imponował mu jako urbanista. Profesor stworzył awangardową wizję milionowego Miasta Wstęgowego Sprzężonej Komunikacji. Był charyzmatycznym nauczycielem projektowania od małej architektury po gigantyczne budowle i zespoły, oraz porywającym wykładowcą. Przez 20 lat (od 1953 do śmierci w 1973) malował temperą fascynujące, imaginacyjne pejzaże. Stanowiły one tyleż odprężenie od szkoły i kreowania wizji architektury, ile inspirację dla jej dynamiki oraz zintegrowania śmiałych budowli z rodzimym, przeważnie górskim, tatrzańskim krajobrazem. (fot. Konrad Wierzbicki)

Prelegent – prof. Wojciech Kosiński to wybitny architekt, uczeń profesora Gruszczyńskiego.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Urodził się we Lwowie, a na stałe związał się z Krakowem. Profesor architektury, Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Dyplom wykonał pod kierunkiem prof. Włodzimierza Gruszczyńskiego, u którego został asystentem w Katedrze Projektowania Architektury w Regionie (dawniej Katedra Projektowania Architektury w Krajobrazie). Doktorat w specjalnościach: planowanie przestrzenne, urbanistyka i architektura wykonał pod kierunkiem prof. Witolda Cęckiewicza, u którego pracował w Instytucie Urbanistyki i Planowania Przestrzennego. Następnie pracował prof. Janusza Bogdanowskiego,w Instytucie Architektury Krajobrazu, później kierowanym przez prof. Aleksandra Böhma, z którym łączą prof. Kosińskiego przez 56 lat współpraca i przyjaźń. Na początku lat 1990tych był zastępcą Głównego Architekta Krakowa. Od dwóch lat jest Kierownikiem Katedry Urbanistyki w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Autor licznych nagrodzonych konkursów i wielu realizacji, 6 książek i około 300 publikacji naukowych. Prowadził badania, pobyty studialne, warsztaty i wykłady w kilkunastu krajach: Europy, Azji, Afryki, oraz obydwu Ameryk. Był alpinistą i żeglarzem regatowym. Jest członkiem Komitetu Architektury i Urbanistyki P.A.N. oraz redaktorem naczelnym rocznika naukowego Teka Komisji Urbanistyki i Architektury Oddziału P.A.N. w Krakowie (fot. Barbara Szymańska)

Mak3 w 2 A1x

 

MAK 2 Dorota Rudawa

Gościem drugiego wykładu z cyklu Mistrzowie Architektury Krajobrazu MAK 2 była

Dorota Rudawa

wygłosiła wykład: Krajobraz wbudowany

Dorota Rudawa-8075-Edit

 

Dorota Rudawa – architekt krajobrazu, członek: Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej w Warszawie, SARP, SAK i  IGRA

Absolwentka Podyplomowego Studium Planowania Przestrzennego i Urbanistyki Politechniki Warszawskiej, Międzynarodowego Kursu Planowania i Projektowania w Krajobrazie – Uniwersytetu w Wageningen w Holandii , magister inżynier architekt krajobrazu – SGGW w Warszawie, słuchacz na wydziale Architektury Krajobrazu Uniwersytetu w Cheltenham, U.K.

Pierwsze doświadczenia zawodowe zdobyte w Wielkiej Brytanii w Derek Lovejoy Partnerschip – Londyn, (biuro architektury krajobrazu i planowania) oraz w Urzędzie Miasta Bath.

Właściciel biura projektowego RS Architektura Krajobrazu od 1996r. Zespół projektowy tworzący wielobranżowe projekty architektury krajobrazu w różnej skali – przestrzenie komercyjne
np. Business Garden Warszawa,  Platinium Business Park, Międzynarodowe Centrum Kongresowe
w Katowicach, otoczenie zespołów mieszkaniowych np.  19 Dzielnica w Warszawie, Apartamenty Wilanowska, Aquarius w Sopocie, zieleń towarzyszącą infrastrukturze komunikacyjnej i sportowej np. Stadion Narodowy, Lotnisko Wrocław, Krakowskie Przedmieście oraz duże, wielobranżowe projekty przestrzeni publicznych np. zagospodarowanie lewobrzeżnego Bulwaru Wisły w Warszawie.

Prywatnie  mama dwóch synów,  z zamiłowania  podróżniczka  zbaczająca z utartych ścieżek.

MAK2_nabloga

MAK 1 Aleksander Böhm

Pierwszym prelegentem cyklu wykładów Mistrzowie Architektury Krajobrazu był

profesor Aleksander Bohm.

Wygłosił on wykład zatytułowany: Sztuka ozdabiania ziemi wyobraźnią

Prof. dr inż. arch. Aleksander Böhm jest  jednym z najwybitniejszych architektów krajobrazu w Polsce. W 2000 r. doprowadził do utworzenia na Wydziale Architektury kierunku Architektura krajobrazu. Stworzył koncepcję cyklicznych spotkań, konsolidujących środowiska nauczające architektury krajobrazu w Polsce – tzw. Forów Architektury Krajobrazu. Jest autorem lub współautorem, a często kierownikiem zespołu autorskiego około 120 opracowań studialnych, planów i ekspertyz krajobrazowych w tym: planu ogólnego Krakowa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Krakowa i Warszawy (gł. proj. Z. Ziobrowski), planu koordynacyjnego III Kampusu UJ oraz koncepcji „Parków rzecznych” w planie Krakowa. W latach 1994-2002 i 2005-2013 był Dyrektorem Instytutu Architektury Krajobrazu na Wydziale Architektury, a w latach 2002-2005 prorektorem Politechniki Krakowskiej.
Bez nazwy-5